Zorgen
Als ondernemer had ik erg veel last van bezorgdheid. Hoe goed het ook ging, hoe uitstekend de resultaten ook waren, ik kon er maar beperkt van genieten. De zorgen over het nieuwe boekjaar kregen snel weer de overhand.
Een mooie spreuk in dit verband is: ‘Zorgen moet je niet hebben, zorgen moet je doen’. Geloof me, in mijn leven heb ik veel, zo niet te veel, voor anderen gezorgd. Pas na jaren kwam ik tot het inzicht dat ik één ding lange tijd over het hoofd had gezien, namelijk zorgen voor mijzelf, voor mijn eigen diepere behoeftes en verlangens. Door te zorgen voor anderen bleef ik daarbij weg, onbewust, dat wel. Zorgen voor mijzelf is voor mij veel moeilijker dan zorgen voor een ander.
Inmiddels heb ik ervaren dat ik pas echt kan zorgen voor een ander als ik eerst heel erg goed voor mezelf zorg. Lange tijd vond ik dit maar een egoïstische gedachte, dat is jammer, nu weet ik dat het juist hard nodig is.

Paplepel
Door hierbij stil te staan heb ik ontdekt dat bezorgdheid een soort ‘oerbubbel’ van mij is, een combinatie van gedrag en emoties die ik onbewust heb overgenomen van mijn moeder en wellicht nog van eerdere generaties.
Mijn moeder was 19 jaar toen de twee wereldoorlog ten einde liep. Zij woonde op de grens van Limburg en België, rivier de Maas was de grens. België was al bevrijd door de geallieerden, het dorp waar zij woonde nog niet. Twee van haar broers, Piet en Frans van begin twintig, zwommen de Maas over naar bevrijd gebied. De overkant hebben ze nooit gehaald, midden op de Maas doodgeschoten door de Duitsers. Niet lang daarna stierf ook nog haar vader, net als ik een ondernemer.
Zo begon het amper volwassen leven van mijn moeder samen met haar alleenstaande moeder, met nog een ‘wat labiele’ broer en haar zus die tot overmaat van ramp de spierziekte MS had.
Op haar 24ste ontmoette ze mijn vader, een dorpsgenoot, waarmee ze het leven vorm probeerde te geven. Zij kregen vier kinderen, waarvan ik de jongste ben.
De traumatische oorlogservaring heeft mijn moeder in mijn ogen nooit verwerkt. Zij ging zorgen, niet voor zichzelf maar voor anderen. Voor haar drukke gezin, voor haar moeder, voor haar broer en voor haar zus met MS. In ons gezin werd 24/7 voor andere mensen gezorgd.
Over emoties (verdriet, angst, blijdschap) werd bij ons thuis nauwelijks gesproken, het motto was dat bezig zijn het beste recept was voor een goed leven. Het is wellicht juist hierom dat ik mijn boek de rebelse maar ook kloppende titel Minder werken, meer verdienen heb meegegeven.

Vertrouwen
Als jongste in het gezin genoot ik relatief veel vrijheid, op mijn 16de werd ik al aangeraakt door de geneugten van het ondernemerschap. Ik werd als scholier, overigens na een tip van mijn lieve moeder, ijsventer. Hier was ik vrij goed in, het zaadje voor het ondernemerschap begon toen al te bloeien.
Naast het ondernemerschap via de familietak van mijn moeder heb ik ook via mijn moeder de bezorgdheid met de paplepel meegekregen. Soms was ik een nogal rebelse puber en mijn moeder maakte zich ongelofelijk veel zorgen over mij. Op haar sterfbed, ze is slechts 59 jaar geworden, zei ze tegen mijn vader dat hij toch wel heel goed op “het kleine menneke” moest passen, ze maakte zich zorgen over mijn toekomst.
Toen ik op het eind van mijn studententijd vol ging ondernemen, vertelde mijn vader me dat het maar goed was dat mijn moeder dit niet meer meemaakte, ze zou zich nog meer zorgen over mij hebben gemaakt.
Kort door de bocht heb ik dus in mijn jonge jaren geleerd dat de toekomst zorgelijk is en niet direct iets is wat je met vertrouwen tegemoet kan zien.

Ruimte
Bovenstaande heeft zo zijn uitwerking gehad in het vervolg van mijn leven. Het hebben van vertrouwen en het zorgen voor mezelf heb ik later, met vallen en opstaan, moeten leren. Gelukkig leven wij nu in een andere tijd dan die van mijn moeder. Er is nu veel meer bekend over de heling van onze oerbubbels. Door middel van persoonlijke ont-wikkeling en zenmeditatie heb ik mijn geërfde ongemakkelijkheden kunnen opsporen en kunnen omzetten naar zelfkennis.
En ja hoor, ook ik maak mij, net als mijn moeder, nog vaak te veel zorgen en neem te veel verantwoordelijkheid voor dingen die ik eigenlijk beter aan anderen kan overlaten. Zowel bij de opvoeding van mijn, ondertussen volwassen, zonen als bij het ondernemerschap. Grote winst is dat ik nu wel weet waar ik vandaan kom en hier bewust rekening mee kan houden. Dit ervaar ik als een grote stap vooruit waar ik dankbaar en gelukkig over ben.

Aan de slag
Wil je ook aan de slag om op een dieper niveau te gaan kijken naar jezelf, naar je kansen in de markt, naar je ideale werkwijze? Kom dan naar het gratis avondseminar op 17 juni 2019 bij ZIN in Vught, nu direct aanmelden op www.sharpenyourbusiness.nl.

Je bent van harte welkom,
Olaf Rutten (ook namens mijn collega Dirk Dumon)

NB alles over onze jaartraining in betekenisvol ondernemerschap is te vinden via de link https://sharpenyourbusiness.nl/jaartraining/.